Doorgaan naar hoofdcontent

Ik ben zó in de war

De verbouwing van Grand Hotel Krasnapolsky betekende het begin van The Tailor, een cocktail bar waar ze ronduit perfecte drankjes maken. Sinds de eerste keer dat ik er binnenliep voelt het als thuiskomen en inmiddels is het min of meer mijn stamkroeg. Ik ken er alle bartenders, ze weten precies wat ik lekker vind en ik sta er soms zelfs zelf achter de bar te klieren. Zo ook laatst toen Sam, een van de nieuwe bartenders, me een trucje met een opener probeerde te leren. Nou moet ik er even bijvertellen dat Sam een Duitse bartender van 1,90m is met de guitigste glimlach die ik in tijden gezien heb. Zoals je begrijpt, deed ik mijn uiterste best om het trucje vlekkeloos uit te voeren om indruk te maken op die guitigerd. Helaas waren de mannen aan de bar geïnteresseerder dan de knappe Duitse bartender, wat ze lieten merken door redelijk brutale opmerkingen te maken. De heren waren echter niet alleen bijdehand tegen mij, maar probeerden Sam ook uit te dagen. Toen ik weer aan de bar zat in plaats van erachter stond, konden de mannen naast me het niet laten om Sam een vraag te stellen die ik persoonlijk best een beetje gewaagd vond; 'Do you ever not get laid?' Waarschijnlijk horen bartenders dit soort dingen vaker want onze German-boy reageerde er heel normaal op; 'I'm gay' klonk het antwoord, de mannen keken hem beduusd aan 'No really, I like boys' verzekerde Sam de heren die snel een slokje namen omdat ze hier even geen antwoord op leken te hebben. De mannen aan de bar waren niet de enigen die verbaasd waren, ik wist ook niet wat ik hoorde. Ik schaamde me zelfs een beetje dat ik er weer meteen vanuit was gegaan dat er met me geflirt werd terwijl deze jongen alleen vriendelijk tegen me probeerde te doen en verder helemaal niks van me wilde gezien ik totaal niet zijn type ben. Dat de nieuwe, lange bartender in mijn stam kroeg op mannen valt maakt me natuurlijk helemaal niks uit, ik vond het eigenijk juist wel gezellig om er weer een gay-bff bij te hebben. Dus een week later zat ik weer trouw aan de bar van mijn favoriete cocktailtje te genieten. Meestal kom ik bij de Tailor met een van mijn lievelings vriendinnen; Lena. Vanzelfsprekend houden Leen en ik van cocktails maar we houden toevallig ook allebei van mooie hotelkamers. Al anderhalf jaar waren we opzoek naar een excuus om een nachtje bij Kras te slapen toen we besloten dat het afronden van mijn stage een zeer geschikte rede was om een vijf sterren kamer te boeken. We spraken af in de lobby, checkten in en wandelenden naar onze kamer. We sprongen op bed, maakten een paar selfies en gingen weer de stad in om wat eten te halen. Eenmaal terug in onze prachtige kamer kletsten we, krulden we onze blonde haren, aten sushi en stiften onze lippen knal rood. Drie uur later vertrokken we op hakken en in jurkjes naar onze geliefde bar. Toen we binnenliepen werden we begroet door Sam en zijn befaamde glimlach; 'you came her for a kiss or a hug?' tettert hij door de bar met zijn Duitse accentje. 'A kiss' antwoord ik en blaas een kusje richting mijn nieuwe lievelings homo. Lena en ik nemen plaats op onze vaste spot aan de bar en bestellen de eerste cocktails van de avond. Wat onze plannen zijn vragen onze bartender vriendjes; 'nog niks' antwoord ik. 'But you look kind of nice' zegt Sam met zijn ondeugende koppie. Ik klets nog wat over dat we een kamer hebben en richt me verder weer tot Lena. Rechts van ons zitten drie Nederlandse jongens aan de bar waarvan één heel duidelijk wél wat weet over cocktails terwijl de andere twee de indruk wekken dat ze voor het eerst iets anders drinken dan een baco. Één van de baco boys begint tegen me te praten over mijn drankje waarbij hij compleet door de mand valt, zo erg zelfs dat een van de jongens achter de bar zijn lachen niet in kan houden. Door het gelach van zijn collega merkt Sam op dat die arme stakker zo hard zijn best doet om een gesprekje met me aan te knopen. Als een ware gay best friend begint Sam zich ermee te bemoeien;'Bro, why are you talking to my girlfriend?' baco boy kijkt geschrokken en houdt zich de rest van de avond afzijdig. Van Sam krijg ik een dikke knipoog, die ik op mijn beurt weer beantwoord met een brede glimlach. De jongens achter de bar maken het zoals altijd weer extra gezellig met in de fik gestoken shotjes dus de sfeer zit er goed in. Één van de mannen die normaal ook achter de bar staat, hangt vanavond aan de bar met een vriend. Het wordt me al snel duidelijk dat hij zijn verdriet aan het wegdrinken is; gevalletje gebroken hart. Nou ben ik altijd van mening dat even babbelen met een bloedmooie vrouw zelfs bij een gebroken hart voor verlichting kan zorgen dus wissel ik even van plek zodat de brokenhearted bartender naast Lena kan zitten. Terwijl Lena hem afleid, probeer ik uit beleefdheid een praatje te maken met zijn vriend. Die vriend heeft natuurkijk ook al de hele avond lopen drinken alsof hij gedumpt is, want ja je moet wel een beetje steun betuigen in zo'n situatie en hoe dat nou beter te doen dan door nét even te veel old-fasioned's naar binnen te gieten. Van die laatste old-fashioned had meneer blijkbaar een ego-boost gekregen want hij interpreteerde mijn poging tot beleefd doen als een vrijpas om mijn benen te strelen. Gelukkig was daar mijn favoriete Duitser die me vragend aankeek. Ik schudde subtiel mijn hoofd, om duidelijk te maken dat ik geen interesse had in deze dronken beenstreler en wederom bedacht Sam een smoes waardoor ook deze oelewapper zich de rest van de avond gedeisd hield. Ik ga weer lekker naast Lena zitten en vertel haar hoe aardig ik Sam wel niet vind en we proberen meteen te bedenken of we niet nog een leuke jongen voor hem kennen. We babbelen nog wat met een andere stamgast en besluiten vervolgens om na sluit door te gaan naar een andere bar. Wij vertrekken alvast met z'n drieën en de barboys komen ons achterna zodra de kassa geteld is en ze omgekleed zijn. Aangekomen bij Door74 worden er natuurlijk meteen weer cocktails besteld en Lena en ik beginnen aardig aangeschoten te raken. Als de jongens eindelijk binnenkomen zijn wij inmiddels alweer twee cocktails verder en is iedereen vrolijk, gezellig en blij. Mijn heumeu vriend komt gezellig naast me zitten en legt zijn hand op mijn been. Ik bedenk me hoe fijn het eigenlijk is dat hij dat gewoon kan doen zonder dat het iets hoeft te betekenen en sip rustig verder van mijn drankje. Als op een gegeven moment het gesprek over haar gaat en dat vlechten ineens weer zo trendy zijn, roept Sam dol enthousiast dat hij heel goed kan vlechten. ik geloof hem meteen want hey, hij is immers gay, dus laat ik hem mijn haar vlechten. Uiteindelijk lukt het hem voor geen meter, maar dat mag de pret niet drukken. We bestellen nog een rondje en kletsen vrolijk verder. Bij de nieuwe cocktails krijgen we ook een nieuw schaaltje olijven. Sam legt uit dat dit de lekkerste olijven van de wereld zijn en met mijn dronken koppie geloof ik hem meteen. De lekkerste olijf van de wereld wil ik natuurlijk wel even proeven dus stelt Sam voor om een olijf te delen. Een mini seconde aarzel ik, een olijf delen is misschien wel een beetje intiem, maar dan realiseer ik me weer dat we het hier hebben over mijn gay bestfriend dus deel ik de lekkerste olijf van de wereld met Sam. Na de olijf moet mijn lipstick bijgewerkt worden dus ik haal mijn stiftje tevoorschijn. Terwijl ik mijn lippen inkleur zie ik Sam naar me kijken. Op zich niet gek, mensen kijken wel vaker als ik lipstick opdoe maar dit keer is het anders. Ik kijk hem vragend aan. 'Stop it' zegt hij, ik snap er niks van en staar hem verward aan. 'it makes me fucking horny!' schreeuwt hij uit. Voor zover het mogelijk is kijk ik nóg verwarder uit mijn dronken oogjes en begin te stamelen: 'huh, what do you mean, you are gay right?' Nu is hij degene die verbaasd is; 'No of course not!' zegt hij lachend 'why would you think that?' Ik leg hem uit dat ik hem een tijdje terug tegen die mannen aan de bar had horen zeggen dat hij op jongens valt waarop hij in lachen uit barst. Schijnbaar had ik even een memo gemist en lult hij wel vaker onzin tegen gasten in de bar als ze hem niet bevallen. Als een soort reflex, sta ik op om Lena te zoeken zodat ik deze nieuwe info met haar kan delen. Hoe kan het dat ik de hele avond zó overtuigd was van het feit dat Sam homo zou zijn? Bij de toiletten roep ik Lena's naam, maar krijg ik geen respons. ik draai me om en kijk recht in de guitige, ondeugende oogjes van mijn toch niet gay bff. Ik ben nog steeds in een ernstige staat van verwarring en zeg: 'I didn't come here for you, I'm looking for Lena' 'Are you sure you're not looking for me?' vraagt hij me en eindigt met de dikste glimlach die ik ooit gezien heb. De glimlach haalt me even uit mijn verwarring en maakt één ding heel erg duidelijk: gezien deze knappe Duitser toch niet gay is, kan ik hem nu net zo goed zoenen. En zo geschiede. Voor ik het weet kijk ik weer naar die guitige kop, maar dit keer valt me niet zijn glimlach op maar de veeg lipstick die op zijn snoet zit. Ik geef hem een knipoog en zeg dat hij snel even in de spiegel moet kijken. Als ik me omdraai, komt Lena net het dames toilet uit. Ze kijkt me aan en ziet de verwarring nog in mijn ogen; 'Wat is er met jou?' vraagt ze lachend. 'Leen' zeg ik 'Ik ben zó in de war!'. Ik vertel haar wat ik net ontdekt heb en roep de rest van de avond nog een paar keer dat ik in de war ben. Als we 's ochtends naast elkaar wakker worden in ons hotelkamertje is het eerste wat Leen me lachend vraagt; 'Hey Es, ben je nog steeds zo in de war?'

Reacties